Ze szkła!!!

 Jak mam żyć pytanie to zadaję dziś sobie świat,
banalne pytanie. Czy aby na pewno ? 

                                                    Ojciec Przyjaciel!


Dziwnę ale pokochał za nic za to że jestem,
właściwie kochasz za nic. Jestem jak mały
proch na wietrze, a ty uważasz mnie za dziecko.
Widzisz we mnie dziecko, Ojciec który kocha tylko za to że Jestem.

Mam tak nie wile  tylko siebie 
tylko łzy i strach przed życiem 
ty usuwasz go w radość zmieniasz
ty sam spoirznieniem mówisz
kocham cię i znika strach

                             Gdzieś tam..

Jesteś gdzieś we mnie, podświadomnie 
żyje dla ciebie Jezu. Mój Panie widzę cię
oczyma duszy, fragment mnie jest twój na wieki. 

            Boże Jedyny
Ty Znasz nas i wiesz co 
dla nas dobre i cenne proszę  
cię chroń naszych przyjaciół 
bliskich i dalekich chroń 
ich od złego 

                        Amen